Dansende lijken en tranen met tuiten: ook visagie

Hilde Schuemie  donderdag 30 september 2010

Eerder rapporteerde visagist Hilde Schuemie over de preproductie van de arthouse film Meating Penny. Inmiddels zijn de opnamen achter de rug, na nachtelijke visagie bij een zaklantaarn, grime voor een doorgesneden buik, een Bollywood-dansje met lijken en tranen met tuiten. Het tweede en laatste deel van een gruwelijk praktijkverhaal…

De draaidagen van de arthouse film Meating Penny zitten erop. In negen dagen hebben we met een fantastische crew keihard gewerkt en lief en leed gedeeld. Film houdt ook in: lang en vaak wachten. Veel tijd dus voor melige grappen, het zingen van maffe liedjes maar ook het voeren van diepe gesprekken. Op Facebook zijn na de opnames de vermeldingen ''ik mis jullie'' niet van de lucht.


De filmset op de setmonitor.

Familiegevoel met wegstuifers
Dat is zo leuk aan een film opnemen; in een korte tijd ben je one big family. Je brengt elke dag 12 of meer uur samen door en soms zelfs hele nachten. Romances en vriendschappen bloeien op. Met natuurlijk af-en-toe de nodige irritaties, inclusief een verhit crewlid dat de set afstuift. Sigaretje, tot 100 tellen, weer vrolijk aan het werk.

Lange dagen met tranen
Dat hoort er allemaal bij en het was super hoe iedereen elkaar weer oppepte. Een goede sfeer op de set is van levensbelang voor geslaagde filmopnames.De hele crew begreep dat ergernissen niet per se persoonlijk zijn en dat vermoeidheid parten speelt. Ja, ook ik barstte laat in de avond in tranen uit om heel gênant te snotteren: ''ik ben zo moehoeoe!''. Armen om me heen en lieve bemoedigende woorden van medecrewers. Na twee minuten: dip over. Door!


Hilde bekijkt acteur Roger van der Burg. (Foto: Duane Teske)

Smerige visagie
De make-up en grime in deze film waren geweldig om te doen. Ik heb echt de meest gruwelijke wonden gemaakt en heb nog nooit zoveel bloed zien vloeien. Twee lekker smerige voorbeeldjes. Twee personages komen gruwelijk aan hun eind met een fikse beet uit de nek...imagine…gereten vlees, gescheurde spieren en pezen, golven aan bloed… En bij een andere personage wordt haar buik  opengereten met een roze (fijn detail!) cirkelzaag….ehhh, need i say more…

Dubbele sets voor kledingstyling
Het spannende van dergelijke scènes is dat het in één keer goed moet gaan. Anders moet je helemaal overnieuw beginnen en geloof me: dat is heel veel werk. Overal ligt bloed, de wond moet opnieuw worden gemaakt worden en de kleding is nog een verhaal apart. Dt soort bloederige opnamen zijn de nachtmerrie van elke mediastylist. In dit geval Floortje die alles angstvallig in de gaten hield. Voor de meest bloederige scènes had zij twee sets identieke kleding, geen overbodige luxe!


Setfoto met dit keer een springlevende hoofdrolspeler
Roger van der Burg die van bovenaf de crew bekijkt.

Visagie en camerastanden
Bij dit soort ingewikkelde wonden moet je van tevoren goed nadenken over het Hoe & Wat. Niet alleen denken over je grime en make-up, maar ook de camerastand, belichting, set en acteersetting moet je verwerken in je aanpak. Blijkbaar had ik mijn werk goed gedaan, want horroraddicted crewleden vonden de wonden misselijkmakend eng en realistisch. Mooi zo!

Setfoto moord in steeg >
(liters bloed gingen er doorheen bij deze film...) 

Opmaken bij een zaklantaarn
Make-uppen op buitenlocaties stelt je als visagist weer voor een heel andere uitdaging, zoals (harde) wind  of (erger) regen. Of allebei….:-S Tijdens Meating Penny waren de nachtelijke opnames in het bos - na langdurige regenval dus flink zompig -  stevig improviseren. Bij grote producties heb je dan een trailer die van alle gemakken voorzien is...maar tja, die luxe heb je dus niet altijd. In een open partytent, bij het licht van een flinke zaklantaarn, moet je echt op je ervaring varen. Op zich ook wel weer avontuur, vind ik!


Opnames in een parkeergarage: spot ook de horizontale geluidsman.

Vijf takes voor kussende dames
Ook uitdagend was een scene met twee zoenende actrices met knalrode lipstick. Je zou zeggen: neem als visagist een langhoudende lipstick die niet afgeeft. Helaas, zodra ze uitgezoend waren moest de lipstick uitgesmeerd zijn en dat in één opname. Elke vrouw weet hoe moeilijk het is om rode lipstick te verwijderen, dus ook niet erg lekker voor de basis make-up.… Ik hoopte dat de eerste take ok zou zijn. Wishful thinking, ok was het pas bij take 5...

Bollywood ter afsluiting
Als klap op de vuurpijl bedacht de (vrouwelijke) regisseur Ratna dat het leuk zou zijn om met de hele crew en cast een Bollywood-dansje voor een grappige aftiteling te doen. Enfin, er werd een heuse choreografe bijgehaald en zelfs een Bollywood-achtig nummer gecomponeerd! Heerlijk camp en ronduit hilarisch! Het duurde twee uur om het dansje van 1 minuut synchroon met z´n allen op te voeren.


Scene ontvoering, met Duane Teske, Gwendolyn Bakker, Dorothé de Romijn,
cameraman Philipp Sokolean. (Foto: Tamara Hommel)

Wrap it up!
Alle acteurs en actrices moesten weer in de make-up zoals in de film, dus eh ja, er dansen dus ook lijken mee. Bekaf van zoveel lichaamsbeweging gingen we toch vrolijk en en trots naar de wrap-party, want zoals de Amerikanen zeggen als echt alle opnames klaar zijn ‘It’s a wrap!’ Opdoeken dus en drank uit de kast. Het werd laat!