Van tweedehands naar vintage

In de zeventiger jaren begin ik tweedehands kleding te dragen, toen best trendy door hippie-invloeden. Vooral het Waterlooplein in Amsterdam en Portobello Road in London hebben dan mijn voorkeur. Eind 80-er jaren komt er een einde aan deze trend. In de 21e eeuw pik ik deze stijl weer langzaam op. Maar dan blijkt tweedehands ineens vintage!

Door: Erica Pach, redacteur kleur en imagostyling

70-er jaren
Een kleurige bloemetjesjurk uit de veertiger jaren. Ik ben apetrots. Mijn moeder schrikt door de herkenning en keurt het af. Maar ik ben dol op die bloemetjesjurken, de oma-look, met dito schoenen. Ook in het interieur is tweedehands helemaal hip. Een gepimpt matras doet dienst als bank - helemaal stijl jaren 70 met een knipoog naar de jaren 40.

Tot op de draad...
Het zwart fluwelen jasje van de moeder van een vriend; ik geef het niet meer terug. De veertiger jaren vestjes met de ingebreide bolletjes verslijt ik tot op de draad. Ik kan er geen afscheid van nemen. Ik een witte jurk met paarse bloemetjes van mijn moeder, daar overheen haar bontjas van zeehondenbont. Bont mag dan nog. Het staat me fantastisch, en past allemaal even gemakkelijk.

60-er jaren versus 21ste eeuw
Paloma Picasso is een van de eerste beroemdheden die zich in vintage kleedt. Zij is dol op de jaren '40 stijl en struint alle marktjes in het Parijs van de jaren '60 en '70 af om originele kledingstukken uit het verleden bij elkaar te zoeken. In 1971 lanceert de Franse stylist Yves Saint Laurent de retro-stijl en de 'vlooienmarktmode'.

Julia Roberts
Rond de eeuwwisseling vinden de filmsterren hun weg naar de tweedehands couturejurken. Julia Roberts met haar vintage Valentino-jurk bij de Oscaruitreikingen lijkt de trend te zetten. Ook andere filmsterren als Winona Ryder en René Zellweger en 'beautiful people' als de beroemde fotomodellen Stella Tennant en Kate Moss laten zich door de vintageromantiek verleiden.

Korset snoert de taille
In mijn huidige zoektocht naar kleding tot de zestiger jaren merk ik dat ik moeilijk meer in de smalle middeltjes pas. In die tijd was de variant op het korset nog steeds in zwang, en stretchmaterialen nog niet uitgevonden. (Natuurlijk ben ik in die jaren ook wel een paar kilo's aangekomen….) De 50-jaren jurken hebben bovendien een kort bovenlijf en vaak een wijde rok. Met mijn 1.62 m niet de ideale jurk, weet ik als kledingexpert. De verlaagde taille met gerende rok, korte tijd in zwang in de zestiger jaren, bevalt beter. Helaas, de maat is niet perfect.

Poeh, wat een kwaliteit!
Dat is het leuke én het lastige aan tweedehands. Er is er altijd maar één van. En dan de mooie stoffen, de afwerking, zelfs het label van de maker, alles straalt geraffineerdheid uit. De stoffen zijn kwalitatief superieur, de modellen zijn geweldig gesneden en uit de afwerking spreekt waar vakmanschap

Echt versus nep - herken de echte!
Hoe herken je echte vintage, kleding van vóór de zestiger jaren? Welnu, de stalen rits zit altijd aan de zijkant. De plastic versie komt pas in de zestiger jaren op de markt. Verder moet je raden van welk materiaal een kledingstuk is gemaakt. Want pas vanaf pakweg 1960 verschijnt het bekende kaartje met wasinstructies en stofsamenstelling in de kleding.

Nylon en rayon
In de jaren dertig en veertig wordt - vanwege het nieuwtje - veel nylon en rayon gebruikt. In tegenstelling tot nu zijn die stoffen geen pretje om te dragen. Wel iets om over na te denken als je een exemplaar in die stof aanschaft!

Prijzen omhoog gejaagd
Gezegd wordt dat de toenemende vraag naar jurkjes van Pucci en Hermès uit de jaren '60, tailleurs van Chanel uit de jaren '50, schoenen met plateauzolen uit de jaren '40 en avondbeursjes van Fendi uit dezelfde periode de prijzen flink omhoog heeft gejaagd. Ik weet het zo net nog niet. Ook in de vorige eeuw vond ik het spul vaak duur. Portobello Road en Waterlooplein daargelaten. En zo is het nog steeds.

Designer versus gewoon
In London betaal je in de duurdere wijken prijzen, die tja… je moet het er voor over hebben om tweedehands designer kleding aan te schaffen. Als je echter in de omgeving van Brick Lane terecht komt, heb je winkels met alle soorten en maten kleding en prijzen. Een walhalla voor vintage jagers voor de periode dertiger jaren tot en met nu! Want ook de studenten komen veel in die winkels, op zoek naar een kek rokje of een vette broek voor een zacht prijsje. Ook van H&M en C&A!

Hoeden voor een zacht prijsje
En ben je tuk op hoeden uit verloren tijden? In Parijs heb ik op plaatselijke marktjes de mooiste exemplaren gevonden voor tussen de 5 en 20 euro. Kom je bij de kenners dan kost een gemiddelde hoed al gauw 50 euro. En weet de winkel echt wat ze verkopen, dan kom je op prijzen van een nieuwe hoed.

Vintage en vintage
Tweedehands kleding heb je dus in alle jaargangen en prijsklassen. En waar in Nederland? Internetwinkels te over. In Amsterdam kun je je hart ophalen bij Laura Dolls, Zipper en Lady Day. Coup de Foudre in Deventer weet van hoedenprijzen, maar dan heb je ook wat.
Verder natuurlijk instanties die kleding verzamelen (voor de derde wereld) en verkopen uit magazijnen. En natuurlijk.. Grootmoeders klerenkast! dat is wel de meest veilige bron. In mijn kledingkast hangt de trouwjurk van mijn moeder uit 1959. Super!

De foto's maakte Erica Pach in Londen, tijdens haar laatste vintage-strooptocht.

Meer vintage-inspiratie

• Londen in de ban van de sixties 
• Winkelinterieurs uit de jaren vijftig
  

Bookmark op: