Talkin'Food: foodtrend couturizing

Een nieuwe generatie winkels, bars, foodtrucks en (pop-up)antirestaurants doet wat de industrie moeilijk kan: het aanbod personaliseren en de klant de mogelijkheid bieden de eigen specifieke smaak te volgen om zich optimaal uit te drukken via zijn voedselkeuzes. Couture. Custom-made. Want iedere klant voelt zich uniek. En zijn smaak niet minder.

Door: Marjan Ippel, foodtrendwatcher

En dus bestellen we buiten de kaart om en willen we net als in de haute couture graag alles bespoke - made to measure our taste. Couture. Was ons kopje (meeneem)koffie een pionier in dit customizingtraject, nu laat Londens toprestaurant L’Anima zijn gasten bepalen welke wijn er in zijn kelder wordt gelegd, ontwikkelde Coca Cola een frisdrankautomaat met honderd keuzes voor unieke eigen blends, maakt ijswinkel Icream in Chicago per klant op diens smaak afgestemd een microbatch ijs. En mogen we bij La Place ons broodje geheel naar eigen inzicht samenstellen. We componeren online onze muesli(reep), om hem de volgende dag op de deurmat te vinden. Waar ook al een portie vers seizoensijs of dus Hugo’s vis op ligt.

aan dit historisch overzicht van colaflesjes kun je
er nu één met je eigen blend toevoegen

Anti-restaurants
Bij deze persoonlijke benadering passen ook persoonlijke horecaconcepten waar geen zitplaats is voor de massa. Tijdelijke en op onverwachte locaties opduikende, zogenaamde pop-up-restaurants, underground (thuis)restaurants, supperclubs met deurbeleid en andere ‘anti-restaurants’ die ons gevoel ondersteunen uniek te zijn. Zonder de materiële chicdoenerij van de gevestigde horeca. Maar rauw, ambachtelijk, slow en lichtelijk punky rebels (zei iemand ‘eighties’?). Zoals Slim Pickings (Niet Veel Soeps) het pop-uprestaurant in de moestuin van food artist, foerageur en culiblogger van het eerste uur, Debra Solomon.

opkomst van anti-restaurants in allerlei vormen

Fluistercode als entree 
Op de geïmproviseerde aanschuiftafels van deze huiskamerrestaurants betaalbaar, antichic lokaal voedsel zonder halffabrikaten of afbakontbijtkoek. Plus zelfmeegebrachte drank (BYOB, Bring Your Own Booze). En dat laatste niet alleen omdat de (semi-)illegale uitbater geen alcoholvergunning heeft. Een handgeplukt groepje gelijkgestemden mag aanschuiven, maar pas nadat ze het juiste wachtwoord hebben gefluisterd. Een ultiemer statussymbool dan zo’n insideruitnodiging is niet denkbaar. En zo voelt iedereen zich uniek.

DIY-food: eerlijk en traceerbaar

Uniekste custom made food: DIY
Maar het kan nog unieker. DIY (Do It Yourself) is de ultieme vorm van custom made. Méér custom made komt het niet dan het zelf maken en verbouwen van voedsel volgens eigen inzichten. Met dank aan de voedselschandalen die wantrouwend hebben gemaakt jegens producten die van ver komen of uit een onpersoonlijke grote fabriek. Want van alles dat we zelf maken, weten we tenminste waar het vandaan komt, waar het geweest is en dat er onderweg niet mee is gerotzooid. Bovendien brengt het ons weer letterlijk in contact met ons eten, waarvan we behoorlijk vervreemd zijn geraakt sinds het achter ruitjes zit.

ook in stedelijke omgevingen herstellen individuen de relatie met de natuur
~ basilicum van het dakterras

Seizoenen uit een potje
Van teken van armoede is DIY tot statussymbool geworden. Een lifestyle die uniciteit paart aan kwaliteit en rauwe ambachtelijkheid. En - daar is-ie weer – aan eerlijkheid. Er wordt om die reden ook weer heel wat afgeborduurd, -breid en –haakt. Of thuisrestaurantje gespeeld.
Maar DIY is ook de tijd vangen in een potje. De meest letterlijke vorm van slow food. Een perfecte vorm van onthaasten die ook nog iets nuttigs en smakelijks oplevert. Zo geeft zelf groenten, fruit en vlees inmaken het gevoel dat we de tijd als een Ti-Ta-tovenaar kunnen stilzetten en weer opstarten op elk moment dat wij willen. Simpel door het potje open te draaien. En daarmee is het dé manier om seizoenen te eren en tegelijk te verlengen.

producten van eigen teelt, uit tuin of van het dakterras

Van Me-time naar We-time
’s Winters aardbeien? Tomaten? We pekelen, wecken, roken, karnen, fermenteren, konfijten, composteren, recyclen, drogen, stoven en brouwen ons suf. Samen met onze culikids, (zelfgekozen) familie en/of vrienden geven we ons over aan deze oerfamiliebezigheid. We conserveren ermee ons eten en tegelijk onze familie- en vriendschapsbanden. En we leren onze kinderen dat goed eten tijd vergt. Geen me-time, maar we-time! Want tijdens een hele avond bonen snijden, komen we weer toe aan elkaar. Dit leidt tot verbondenheid met ons eten, de ander én de natuur.

duurzaam en natuurlijk socializen, van ik naar wij

Virtueel en aards samen
Een verbondenheid die we door de verstedelijking steeds meer verloren zijn geraakt en nu weer zoeken. Niet alleen in de provincie, juist ook in de stad houden we bijen of kippen en doen we aan (micro)composteren, (micro)moestuinieren en foerageren (rapen). De broodnodige aardse tegenhangers van het virtuele leven. Waarzonder we trouwens ook niet meer kunnen. Al was het maar om underground restaurants te traceren.

Top 3 couturizing:
1. Bespoke: Ook in maatwerk bestaan gradaties. Engelse term geleend uit de kledingscene, waar het staat voor made to measure maatpakken. Zoals van de beroemde Britse en Italiaanse kleermakers. Benadrukt de exclusiviteit van ingrediënten en de exact op de wensen van de klant afgestemde bereiding en afwerking. Zoals het per klant custom made ijs met behulp van stikstof bij Icream in Chicago.)
2. DIY: Voorheen teken van armoede, nu statussymbool. De tijd vangen in een potje, seizoenen verlengen en eren tegelijk: nog meer couturizen kan niet!
3. Pop-up underground guerilla (anti)restaurants: Made to measure our specialist tastes. De tijdelijkheid en halve illegaliteit van deze huiskamer-eetgelegenheden verhogen het gevoel van uniciteit.

» Marjans foodtrendboek: What (not) to eat
» Talkin'Food®
» Farm of the future - Lidewij Edelkoort

Beeld: Flickr CC ~ Counter Culture Coffee, Boots In The Oven, Sillydog, Jen's Photographies, westrock-bob

Zoek je een cadeau-idee? Marjans laatste boek (hieronder te bestellen via bol.com).


What (not) to eat 2010

Bookmark op: