Talkin'Food: de transitietrend

Nog nooit is 'laag voedsel' zo tot high verheven door de fooderati als nu. De economische en financiële recessie hebben dan ook niet alleen de monetaire klok vijftig jaar teruggezet, maar tegelijk de foodtrends gereset naar het era van oma's (boeren)basiskeuken. Nu recessie ontegenzeggelijk wereldwijd de belangrijkste ontwikkeling is, zien we een vertaling in mode, design, reclame en zeker niet in de laatste plaats in food. De recessie is zelf tot (back-to-basic)trend verheven en de beknibbelende consument tot trendsetter. Oók recessiefood=fashion, maar... vooral een overgangsfase naar een nieuwe tijd van verlichting: food=sharing!

Door: Marjan Ippel, foodtrendwatcher

Kranten, blogs en tijdschriften lijken nergens anders meer over te schrijven en televisieprogramma's praten nog maar over één ding. En dan niet alleen de economische en financiële rubrieken. Juist ook lifestylekolommen hebben hun mond vol van hoe te overleven in een recessie.

    
twee tegengestelde recessie-stromingen:
gezond, homemade & verantwoord Vs. goedkoop junkfood

Fashionista goes recession
Zo beleeft op internet het blog van de allereerste recessionista, voorheen overtuigde fashionista, hoogtijdagen. Haar tips om in het veranderende economische klimaat modieus te blijven zonder de hoofdprijs neer te tellen, gaan de hele wereld over (therecessionista.blogspot.com). Lingo als 'chiconomics', 'haut bohémien', 'NFP' (New Faux Poor), 'thrift chic', 'recessiechic', 'barefoot chic' en 'nostalgie de la boue' beheerst na tijden van overdaad en bling de modekolommen.

recessiechic = trendy
(spot ook de jurk van hergebruikte groentenzakken)

Vintage en thuiskoken
Vintagewinkels doen dan ook goede zaken. En foodmagazines ruimen hele katernen in voor goedkoop en basic thuiskoken. Met een tongue-in-cheek variant van The New Yorker die recepten oplepelt voor marktgebaseerde cocktails, van Nasdaiquiri tot Blackberry Sling.

Gezond vs goedkoper
En net als inmiddels al heel gewoon is in medicinaal wetenschappelijk onderzoek, verschijnen er dagelijks tegenstrijdige onderzoeken over het consumentengedrag, vooral op eetgebied, tijdens de recessie. Volgens de één houden we onze gezondheid juist in de gaten omdat ziek zijn geld kost, volgens de ander kiezen we massaal voor ongezonder (want goedkoper).

luxe cocktails thuis gemaakt en... uitgetest

Michelin eruit, edelsnackbar erin
Ook de horeca is veranderd van een verkopers- in een kopersmarkt. Neofastfoodtenten serveren de toestromende consumenten een trendy maal tegen recessieprijzen. Middenklassers bieden recessiemenu’s aan en zelfs toprestaurants gaan terug naar de basis, of laten de klant bepalen hoeveel hun diner waard is. In restaurant Cuba Libre in het Limburgse Vijlen 'onderhandelingsmenu' gedoopt. Ze geven hun Michelinsterren terug, serveren laagdrempelige drunches, bieden de mogelijkheid tot shared dining en openen in de kelder of op zolder een sandwich- of edelsnackbar.

vraag oma naar haar geheime, traditionele gerechten

Het einde van 'restaurant'?
Brits foodjournalist Nick Lander voorspelt zelfs het einde van de term 'restaurant', vanwege de inmiddels ongewenste luxe, snobistische en dure bijklank. Het zogenaamd comfort food dat tegelijk troost en vult, vervangt intussen op de menukaart steeds meer de hap-slik-weg luxefranje. En de arrogante 'ik-ben-eigenlijk-acteur/model/popsterhouding' van de bediening maakt plaats voor service- en klantgerichtheid.

is dit het toekomstbeeld voor het klassieke "Restaurant"?

Kookwonderrestjes en kwaliteitsproducten
Voor de thuismarkt bestaan er websites met recessipes, andere geven depression dining tips. Er is een recessiedieet ontwikkeld dat teruggrijpt op de eetgewoontes in de vorige Depressie. En kookboeken die leren hoe (over)grootmoeder in die dagen met restjes kookwonderen verrichtte, gaan in deze magere tijden als rauwe bonen over de toonbank. De enige die nog echt goede zaken doen zijn de supermarkten. Juist ook met hun duurdere kwaliteitsproducten, want kwaliteit willen we (voorlopig nog) niet laten varen.

Speakeasy chic
En dus blazen we het stof van die tot nog toe zelden gebruike profi keukenapparatuur en gaan thuis uitgebreid rustiek uit eten. Speakeasy chic, recession gourmet en frugal dining heet dat in de States en vooral in recessieslachtoffer Engeland: eten als een koning voor bedelaarsprijzen. Vrekkigheid revisited.

rustieke thuisdiners leveren nogal wat afwas op - gasten moeten natuurlijk
een handje meehelpen, maar als je niet oppast doen ze dat op eigen wijze 

Van graaien naar redden
Velen zien in deze situatie een kans om eindelijk een eco-duurzame ommezwaai in het denken van de consumens te bewerkstelligen. Wie weloverwogen koopt (en kookt), redt de planeet én zijn portemonnee. Hoe onzeker de situatie ook, hij zou kunnen leiden tot nieuwe gematigde consumptiepatronen en hergebruikgewoontes en een eerlijker verdeling van het voedsel. Ook in foodtrends gaat de gouden regel op: De graaieconomie z'n dood is de planeet z'n trendbrood.

Messiasen van De Nieuwe Voedseltijd
Recessie betekent letterlijk 'teruggang'. Na een periode van overkoken, scheiden we nu het snobistische, vervuilende en energievretende kaf van het koren en gaan terug naar de basis. Zonder dat dit ten koste gaat van duurzaamheid, smaak, gezondheid, eerlijkheid of kwaliteit. Integendeel: Is de basis goed, heb je geen franje nodig, zo prediken niet geheel toevallig alle heersende trends al een tijdje. In food en ver daarbuiten. Just what the doctor ordered. Voor nu dan... Want de nieuwe messiassen, de kleinschalige streekboeren, leiden ons vanuit deze overgangsfase naar de Nieuwe Voedseltijd...

Top 3 transitietrend

1. DIY (Do It Yourself): Zelf rustiek & authentiek belevingskoken, brood bakken, groenten verbouwen, bier, koffie of thee brouwen, scheelt fundamenteel in de kosten. Nou ja, het kost tijd, maar laat dat nou het enige zijn dat we in een recessie ineens weer wél in overvloed hebben.

2. Chocola: Hoewel de berichten dagelijks net zo hard schommelen als de Nasdaq en de AEX, lijkt het er voorlopig op dat deze betaalbare luxe de recessiedans ontspringt en daardoor juist één van dé recessiesymbolen aan het worden is. Niet in de laatste plaats dankzij de gezondheidsimplicaties.

3. Back to basics met innovatieve twist; food=sharing: In plaats van met truffels geïnfuseerde coquilles in een champagnesabayon met saffraan, Madagascar vanille en bladgoud, flirten we met 'laag voedsel' en stampen een eerlijke, rustieke eigenteelt aardappel volgens oma's vintage recept en drinken daarbij het liefst samen met onze hele (buurt)gemeenschap eigengebrouwen bier, thee of koffie. Of we betrekken een en ander van de lokale (bier)boer. Immers, de streekboerenfamilies zijn óók de designerlabels van het recessiefood. Sterker nog: zij zijn de voedselmessiassen die ons naar de Nieuwe Voedseltijd leiden.

» Talkin'Food®
» Marjan Ippel twittert
» Farm of the future

beelden via Flickr creative commons:
Sifu Renka, gillespinault, Frankenstein, miss leak, s.burden, smiling_da_vinci

Bookmark op: