Hanenkammen & haring @ Lowlands 2008

Op het laatste moment heb ik dan toch maar besloten dat ik er aan moet geloven. Lowlands. Al 10 jaar lang wordt ik geconfronteerd met vrienden,  al dan niet alternatief, met grootste verhalen over campings, biertjes, gezelligheid, band , een groot dorp met verschillende tenten, eten en muziek. Na een zoektocht op Marktplaats toch nog donderdagavond een kaart opgehaald en vrijdagavond was ik er klaar voor.

door: Hadewych van Middelaar

Goed geregeld
Ik moet zeggen: van het begin tot het eind is alles erg goed geregeld. De trein vanuit Amsterdam, de NS die helemaal op de hoogte is en de bussen die klaarstaan als je vanuit Lelystad of ‘t Harde aankomt. Na een busreisje van 20 minuten ben ik op het terrein; bij de ingang krijg ik een polsbandje. (Ja, zo een waarvan sommige mensen er een sport van maken wie er het meest kan verzamelen en zo lang mogelijk omhouden) Als ik iemand vraag waar de daadwerkelijke ingang is word ik verwezen naar een brug waar ik overheen moet. Ik bel vriendin J. waar ik moet zijn. Netwerk overbelast. Tja ik zal wel niet de enige zijn van de 55000 man die wil bellen waar z’n vrienden uithangen. Na een sms blijkt dat onze kampeertent is opgezet langs het wandelpad, in de bosjes. Top.

Dansen in een Duracell
Na mijn tas te hebben gedumpt lopen we richting het festivalterrein. Overweldigend. Bij de ingang lopen we onder een soort torens/schoorstenen waarvan de rook over het terrein waaiert. We stappen snel, want ik wil juist Anouk zo graag zien. Wat  goed bedacht is, is dat het programma zo is gemaakt dat niet iedereen naar een bepaalde tent rent zodra er een bekende artiest optreedt. Spreiding en voor iedereen wat wils dus. Naast het gave concert van Anouk ben ik o.a. naar N.E.R.D., Sex Pistols, en Underworld geweest.  En ja, als je dan toch bezig bent, dan eindig je natuurlijk in de 24-uurs tent, en de naam zegt het al, dat is alleen voor als je echt tot het gaatje wil gaan. In de tent, die er uitziet als een Duracell-batterij, klinken tot in de vroege ochtend vrolijke tunetjes. Al met al moet ik zeggen, niet veel geld, die € 130,- voor het kaartje voor zoveel grote artiesten.

Bodempje leggen
Tussen alle biertjes door moet er natuurlijk gegeten worden. You name it, zij hebben het. Falafel, lasagne, wraps, pannenkoeken, frieten en broodjes haring. Super! De muntjes (1 heeft een waarde van € 2,30 – daarvoor kun je een biertje krijgen) zijn verkrijgbaar bij speciale pin- en cashautomaten. En geen rijen want er zijn er genoeg. Ook over het milieu is nagedacht. De bekertjes zijn gemaakt van maïs en biologisch afbreekbaar. Als je 10 lege inlevert krijg je er een muntje voor terug.  Al falafel etend sta ik ‘s nachts te lachen om een 50 meter lange polonaise waar hier en daar “er staat een paard in de gang” wordt ingezet.

Rockers, hippe vogels en wandelende takken
Als je even niet naar een band of act bent, kun je je ogen te goed doen aan alle mensen die rondlopen en zitten. Er loopt werkelijk van alles rond. Mensen met kisten, hiphoppers, een paar vage bekende Nederlanders en hippe vogels met aerobics look. Een heerlijk sfeertje dat zich laat kenmerken door mensen die er relaxed uitzien en niet elkaar wegkijken zoals bij de ‘1dags housefeestjes á la Loveland’. Daarnaast is er alle gelegenheid om te zitten en te hangen. Het terrein is mooi aangekleed. Overal staan willekeurig op het terrein palen met lichtjes, harten en andere vrolijke uithangborden en lichtblokken. In een van de tenten in het midden van het terrein staan door de tent heen vrolijke  bamboeboompjes. Als het wat later wordt zien we de boompjes en/of delen daarvan door de tent wandelen met mensen die zichzelf versierd hebben met bamboetakken.

Hekkensluiters en de Magneetbar
Ook kom  ik op het terrein kom verklede acteurs tegen. Zoals een paar grote mannen in blauwe overalls die in het midden van het pad staan en iedereen zogenaamd tegen houden met een hek. Op een ander moment zie ik ze weer langs de kant van het pad doodstil staan en een jongen ernaast zijn pizza slice opeten om vervolgens het kartonnetje op het hoofd te leggen van de acteur. Ja, qua creativiteit was er genoeg geregeld. Zo kon je zoals vroeger Villa Achterwerk In De Kast nadoen. (Wie kent het niet, als kind in de kast je verhaal doen en daarna snel het gordijntje dicht.) Maar je kunt ook playbacken in een rockband of je eigen act bedenken bij de Magneetbar.  

Zure zondag
En dan breekt de zondag aan. Met mijn veel te gare hoofd loop ik naar de wc waar al 40 dames voor in de rij staan. Pffff. Als ik niet snel de wc bereik gaat het niet helemaal goed… Na een zielige blik bij de dames die voorin staan mag ik voor. Daarna is het tijd om de tent in te pakken. Tja, sommige mensen moeten ook gewoon werken op maandag. Maar op zondag gaat het feest gewoon door op Lowlands. Dit festijn is namelijk gewoon een vakantie van vier dagen die je niet vroegtijdig hoort te verlaten. Zo is er zondagavond een aantal acts die ik - heel erg helaas - moet missen. Het is duidelijk, Lowlands is zeker niet voor mietjes of voor mensen met een zwakke maag. Maar goed, een avondje bijtijds in bed voor een fris begin van de week is me ook wat waard. Met een hoofd vol indrukken val ik eenmaal thuis op de bank in slaap.. op naar het volgende event!

» Lowlands
» etalage Hadewych

Bronnen beeld: 
Applysomepressure
Flickr.com/creativecommons: Merlijn Hoek en gabemac

Bookmark op: