Gratis Tanken: "ontwerpers svp minder ego en meer zelfkritiek"

Minder egocentrisme en meer (gezonde) zelfkritiek. Ziedaar twee van de ongevraagde adviezen die de gespreksronde Gratis Tanken heeft opgeleverd voor huidig ontwerpers. Dit rondetafelgesprek van het Design Platform Rotterdam vond een paar weken geleden plaats rond het thema ‘Rotterdam Designprijs 2009’ en heeft gespreksdeelnemers als ontwerpers, industriëlen, wetenschappers, politici, journalisten, beleidsmakers. Hieronder een verslag en ruimte om op stylink over dit onderwerp je mening te delen.

Bijdrage ingezonden door Lucas Verweij
Verslag door Thijs van Dooren

Thema: Rotterdam Designprijs 2009

Doel: Gratis ongevraagde aanbevelingen.

Adviezen: 
- Om het succes van Dutch Design voort te zetten moet de sector meer zelfkritiek aan de dag leggen.
- Ontwerpers moeten Europees leren denken en minder egocentrisch te werk gaan. De kansen liggen in de doorontwikkeling van de mentaliteit. (gericht aan jonge ontwerpers)
- Jonge ontwerpers zijn eigen werk-en professionaliseringsvormen aan het kiezen. Dat is goed omdat het werkveld veranderd is en de toekomst onvoorspelbaar is; de designwereld staat op de drempel.

Het verslag van meningen en discussiepunten
Instituten als Moooi, Droog Design en de Design Academy kunnen maar geen nieuwe richting vinden. Internationaal gezien verliest Nederland snel terrein. Zowel in als buiten Nederland lijkt het succes van Dutch Design af te brokkelen. Een van de reden is dat het succes de zelfkritiek heeft verstomd. de vergelijking wordt gemaakt met Nokia. Te self-centered in een snel veranderende wereld. Opererend vanuit een vermeende voorsprong, terwijl anderen zich doorontwikkelen.

Betekenisloze ironie
De ironische houding van Dutch Design is niet meer werkzaam, het is betekenisloze ironie geworden. We nemen te snel genoegen met het beeld, terwijl de betekenisgeving even belangrijk is. Behalve naar design te kijken, zou er meer over gepraat moeten worden. Dat gebeurt weinig, terwijl toegepaste kunst een uitermate geschikt middel is om iedereen te bereiken.

‘Autonomisme’, langzaam of snel?
Het beroep van ontwerper is hevig veranderd. Ontwerpers nemen op zich meer initiatief. Ontwerpers nemen vaker hun eigen opdrachten mee; het beroep wordt serieuzer genomen. De ontwerper is langdurig betrokken bij het proces en wordt geacht autonoom te denken. ‘Autonomisme’ in het ontwerpen is echter niet goed, men kan niet enkel van zichzelf uitgaan in het ontwerpproces.

Ervaren ontwerpers vinden dat het beroep “de langzaamste bezigheid ter wereld is”, jonge startende ontwerpers vinden “dat het te snel" gaat. Het is niet eenvoudig om jong om te gaan met succes. Jonge ontwerpers worden vroeg gehyped.

Werkwijzen
Het voordeel dat jonge ontwerpers hebben is dat ze niet gebonden zijn aan een traditionele opbouw van een eigen ontwerpbureau en toekomst. Het is niet per definitie goed om mensen in dienst te nemen die allerlei taken overnemen, omdat dit de betrokkenheid bij een project vermindert. Daarom wordt op verschillende manieren gezocht naar een eigen werkwijze. Of het nu met een ontwerppartner in wisseldienst is, in een kleine ontwerpgroep of met een enkele assistent, geen bedrijfsstructuur is heilig.

Een kleine bedrijfsopzet krijgt bij jonge ontwerpers de voorkeur om eigen inbreng en vrijheid te behouden. Zakelijk succes kan door deze ontwerpers en bedrijfsstructuren worden bereikt. Deze zoektocht naar eigen professionaliteit wordt toegejuicht; juist dit soort vernieuwing biedt perspectief voor de toekomst van design in Nederland.

Socialer
De wens van jonge ontwerpers is dat ontwerp socialer wordt en meer betekenis gaat geven aan het leven. Design kan een succesvolle rol spelen bij het gevoeliger maken van de werkelijkheid. Hoewel men niet weet hoe de toekomst eruit ziet, is er veel vertrouwen bij jonge ontwerpers. Als toekomstbeeld ziet men het beroep van de designer breder. Er wordt minder gestreefd naar faam, meer naar inhoud. Er is nog weinig reactie op de financiële crisis.

Duurzaamheid
Waarom komt duurzaamheid uiteindelijk terecht bij de ontwerper? Een hele samenleving zou zich hiermee bezig moeten houden, maar uiteindelijk worden vooral ontwerpers ermee ‘belast’. Het is belangrijk dat een ontwerper zichzelf afvraagt wat duurzaamheid is. Is maken en ontwerpen een recht op zich of moet men zich afvragen of het niet maken van een product het duurzaamst is? En als je alles weet van duurzaamheid, kan je dan zelf nog duurzaam zijn?

» Blog Lucas Verweij
» Design Platform Rotterdam
» Design van nu = archeologie van straks

Discussieer mee: post jouw mening!

Bookmark op:  

Reacties (3)

RSS feed Commentaar

titel
je reactie	smaller | bigger
je naam
je e-dres (wordt niet gepubliceerd)
je website
typ de volgende tekens over
ik ga akkoord met de spelregels
	reageer